já ég sá að það voru nokkur innlit hér í dag. af hverju veit ég ekki. það er ekki eins og ég eigi afmæli.

allavega já. Hann Hlynur gaf mér tvennt í afmælisgjöf í vinnunni í dag. Annars vegar möffinsköku, og hinsvegar spjald sem á stendur:
afmælisbarn
ég er 19 ára í dag,
láttu mig vera!!

sem var algjör snilld að hafa. ég þorði reyndar ekki að ganga mikið um með þetta. það er svona þegar maður er í þjónustustarfi, það er nett fráhrindandi að hafa þetta...hehe

annars já bara...2 mánuðir síðan ég bloggaði hérna síðast. held ég hafi talað e-ð um að halda áfram hérna líka, en það var e-ð lítið um það. þar til núna. aðallega fyrir það að mig hefur bara ekkert langað að blogga. hvorki hér né á hinni síðunni.
En já, afmæli í dag, útborgað á morgun, frí restina og svo verslunarmannahelgin og Neistaflug. Fínasta vika. Vinn á morgun, og svo ekkert fyrr en 8. ágúst. Sem er ágætt. Það verður mitt sumarfrí.
Fékk einhverja daga í frí í maí en svo kom bara stíft vaktaplan upp á bara flesta daga. Þannig að það er ekki nema von að tíminn hafi liðið alltof hratt (sem hann gerir reyndar venjulega hvort eð er)

jæja ég nenni ekki meiru...ég er svangur. ble

Núna er ég nett fúll. Á frídeginum ætlaði ég að vakna á svona næstum því hálfvegis kristilegum tíma (tólf á hádegi) og taka daginn snemma á sumarmælikvarða og gera ýmislegt og svona. Af því ég á nú frí. En nei. Ég vakna við vekjarann (símann) á hádegi, en leggst aftur til hvílu og vakna í hálfgerðu móki tíu mínútur í tvö. Það er bögg. Sérstaklega fyrir það að ég þarf að vakna kl. 9 í fyrramálið til að mæta í vinnu kl. 10 og líka fyrir það að þá eru farnir 2 tímar til einskis. Já, hvað gerir maður. Það er spurningin. Hef svo sem ýmislegt að gera, enda vanur frá fyrri sumrum að eiga frí á virkum degi og svona, en það er spurning hvernig mann langar að eyða deginum.

Meðan ég man, mig langaði að minnast á að ég byrjaði að blogga á moggablogginu. Gafst upp og gaf upp kennitöluna. Veffangið er nintendojesus.blog.is. Ég er samt ekki hættur hérna, þó aðrir séu það.

Held ég fái útborgað á morgun. Held ég fái heilan helvítis helling útborgaðan. Það telst líka til undantekninga að ég skuli eiga frí í dag. Og þá er spurning hvað maður gerir við peninginn. Mig er farið að langa í fleiri hljóðfæri, helst e-r svona furðuleg eða óalgeng. Væri geðveikt að fara að spila e-ð með þeim. Mig langar nefnilega að vera furðulegur. Allavega í tónlist.

Ó já, var ég búinn að minnast á það? MILAN VANN  MEISTARADEILDINA!!!!!!!!! FORZA MILAN JÍHAAAAA
Já, ég er nefnilega Milan-aðdáandi. Og ekki bara glaður að mitt lið skyldi vinna, heldur líka glaður að Liverpool skyldi ekki vinna. Liverpool á bestu bresku aðdáendurna, en Liverpoolmenn á Íslandi...tja. Allavega þegar Liverpool vinnur e-ð (sem gerist ekki það oft) eru Liverpoolmenn með endalaust bögg.

En já, það er búið að vera nett gaman undanfarið. Engin heimavinna, bara að mæta í vinnuna, fara svo heim og gera hvaðeina sem maður vill, eða nánast.

Alveg rétt, nú man ég hvað ég ætlaði að gera í dag. Ég ætlaði að læra nokkur stykki lög

Sjáumst.

Jæja maður ætlaði víst að fara að fara meira út og svona. Í körfu og fótbolta eða e-ð. En nei, þá brestur bara á með skítaveðri. Sem var reyndar frekar fyndið því í dag var "vorhátíð" í Blómavali. Samt klikkað að gera, og það eina sem fór í gegnum hausinn á mér í þessu heilalausa starfi sem heitir að afgreiða á kassa, var það hversu ógeðslega djöfulli mikið hefði verið að gera ef veður hefði verið gott. Minnir mig á það. Ég afgreiddi Styrmi Gunnarsson, innvígðan og innmúraðan í dag. Konan hans var hin ágætasta en sjálfur var varðhundurinn heldur spældur, ef ekki dapur í bragði. Hann kom mér allavega fyrir sjónir sem virkilega þunglyndur maður. Enda ekki að furða, maðurinn býr í fílabeinsturni. Talandi um fílabeinsturna. Mér fannst frekar fyndið að heyra grunsemdir um að sjálfstæðisflokkurinn stæði í því að senda Hannes Hólmstein úr landi fyrir kosningar. Ekki lái ég þeim að gera það, ef það er satt, maðurinn er náttúrulega bjáni. Ég meina, fólk fer ekki að kjósa frjálsa íhaldið meðan einn af framvörðum þess "hugsuðurinn" Hannes galar sína vitleysu.
Talandi um pólitík, sjálfstæðismenn vilja kenna Fréttablaðið við Samfylkinguna. Það kemur reyndar heim og saman við að Hannes Hólmsteinn skuli fá amk vikulegar greinar við hlið leiðara blaðsins. Það sér hver heilvita maður sem er ekki sjálfstæðismaður að Hannes Hólmsteinn er vitleysingur, og hann hlýtur að fæla kjósendur frá flokknum.

Svo fannst mér líka nett fyndið að sjá kergjuna í VG og Framsókn þegar ljóst var að SF og SF væru að fara að mynda stjórn. "Trúnaðarbrestur!" galaði til dæmis Guðni Ágústsson, sem þrátt fyrir furðulegar skoðanir og ákvarðanir er yfirleitt hress fýr.
Nóg um það og að öðru.

Já alveg rétt. Það var vorhátíð og svona. Ég ætlaði að segja meira um hana en ég man ekki hvað það var.

Svo langaði mig að minnast á eitt annað. Ég ætlaði að testa aðeins moggablogg eða vísisblogg, en nei, þá þarf maður að gefa upp kennitölu! Í fullri alvöru, hver er andskotans tilgangurinn með því? Held það sé þannig hér á blog.central líka, en ég man minna eftir því, því að sennilega laug ég bara til kennitölunnar hérna. Og nafns líka. Allavega, til hvers annars en persónunjósna krefjast bloggveiturnar kennitalna? Er bannað að fá sér eitt blogg, fá leið á því, og fá sér annað eða?

Talandi um að afgreiða. Afgreiddi fyrrum félagsmálaráðherra, Árna Magnússon (held hann heiti það). Virtist ágætisgaur, nema hvað að hann gerðist auðvitað sekur um alvarleg afglöp í starfi á sínum tíma, og telst því sjálfkrafa fáviti á mínum skala. Hann náttúrulega var ekkert að segja af sér, það gerir enginn pólitíkus á Íslandi. Talandi um fávita, af hverju kemst Árni Johnsen inn á þing? Hann og Eyþór Arnalds mættu alveg deila klefa með Gunnari Örlygssyni, Jóni Sullenberger (lesist: suddlen), og Björgólfi eldri.
Hrokinn og virðingarleysið gagnvart kjósendum birtist líka í því að um leið og Óli grís skrapp úr landi stukku handhafar forsetavalds (sem eru varðhundar sjálfstæðisflokks) á tækifærið og gáfu Árna uppreisn æru á silfurfati svo misgáfað fólk í suðurkjördæmi gæti að skipun sjallana viðhaldið rotinpúrunni í íslenskri pólitík.

Já gott fólk, ég fer hamförum í dag!

Já það fer greinilega að líða að kosningum. Maður sér varla neitt annað en kosningaauglýsingar hérna á blog.central, og kosningapésarnir fljúga inn um lúguna. Og kjaftæðið sem stendur í þeim...
allavega

Svo maður rifji aðeins upp vikuna.

Á mánudaginn skelltum við Finnur okkur á metaltónleikana í NKJ. Þrátt fyrir mikinn hausverk, og gríðarlegan hávaða skemmti ég mér ágætlega. Það furðulegasta var tvennt. Þegar mér fannst hvað þægilegast fyrir eyrun fannst Finni sín vera að springa. Og, mér tókst að fíla þessa tónlist. Bjóst alls ekki við því. Og það sem meira er, ég skemmti mér mest á þyngstu hljómsveitnni, Munnriði, sem spilar frekar þungan og fáránlega flókinn deathmetal. Það var mest stemmning á Munnriði, sem var síðasta hljómsveitin, en því miður voru fáránlega margir farnir úr húsi þegar þar var komið við sögu. Hmm.
Síðan fór ég og hlóð niður nokkrum lögum með hljómsveitunum sem spiluðu, og þær voru reyndar allar fínar. Frekar fyndið þegar gaur sem maður er með í tíma, og heldur að hlusti bara á hiphop, reynist vera söngöskrari í deathmetalhljómsveit (Shogun). Og það er líka fyndið þegar gaur sem maður heldur að sé bara e-r lúði úti í bæ (já já ég er með fordóma, farið að væla) er gítarleikari í sömu hljómsveit.
Svo kom að loggbókinni. Maður tók vel á, og kláraði dæmið. Síðan vorum við þremenningarnir kallaðir frábærir nemendur og uppáhaldsnemendur og ég veit ekki hvað og hvað. Maður var frekar sáttur

Svo var vikan frekar spes í skólanum. Þýskan er búin að vera skemmtileg, ég hef sjaldan skemmt mér jafn vel í að gera munnleg verkefni með ókunnugu fólki. Við bjuggum semsagt til hús, og hver nemandi gerði 1 karakter sem býr í húsinu. Svona sem dæmi er minn karakter 36 ára verkamaður sem er þrífráskilinn 12 bara faðir og klæðskiptingur um helgar. Já, það vantar ekki öfugugann í manni.
Aðrir tímar fóru í að klára ókláruð mál, éta köku og skemmta sér. Allavega enskuáfangarnir.

Já á svona stundu verður mér alltaf hugsað til þess hvað næsta ár verður stutt. Sérstaklega ef maður kemst nú í þetta langþráða Gettu betur-sæti. En það er nú önnur saga.

Á föstudaginn keypti ég síðan loksins millistykki eitt, sem gerir mér kleift að taka upp hljómborð eða gítar beint í tölvuna. Það var orðið frekar þreytt að nota lágmarksbúnaðinn, sem felst í heyrnartólahljóðnema, og upptöku"forriti" frá Microsoft...
En semsagt, ég er búinn að skemmta mér við að taka upp og svona. Gaman að nota þetta til að semja líka. smávegis afrakstur má heyra á myspace.com/nydpmusic
Helgin fór síðan í að vinna, læra, glápa, og kynna mér svo smávegis nýja tónlist. Þessa helgina var á boðstólnum kristilega rokksveitin Underoath, og postrocksveitin Yndi halda (sem er ensk, ekki íslensk). Underoath var ekkert frábær, og ég gaf plötunni Define the great line 4,4, en Enjoy eternal bliss með Yndi halda var öllu betri. Hverjum hefði dottið í hug að ég myndi fíla 10-20 mínútna epísk stykki? Mér reyndar, en ég veit ekki með ykkur hin.

En að öðru. Sumarið nálgast. Sjálfur verð ég sveittur við að vökva blóm og færa potta í Blómavali, þriðja árið í röð. Hvar ætlar fólk að vinna?

 

Dr. Monkeyspank kveður hinsvegar í bili.

Já þegar Pési bloggar, bloggar hann sko aldeilis. Alle tiders, eins og danskurinn segir.
Talandi um dönsku, ég er loksins að verða búinn með helvítis logbog...Það er frekar erfitt samt að reyna að skrifa í þetta og láta það líta út fyrir að maður hafi skrifað 3svar í viku alla önnina, hehe.

Fór áðan á opnunar„hátíð“ nýrrar Dominosbúðar í Skeifunni, og gæddi mér á fríum kræsingum, eða semsagt tveimur pítsusneiðum, tveimur brauðstöngum og kókglasi. Sem betur fer var ég ekki svangur, annars hefði ég verið þarna í allan dag. Svo fór ég á lagersölu Skífunnar þarna við hliðina, en þar var fátt kræsilegt eftir. Ekki af mat, heldur skemmtiefni, á ég við.

Svo er ég í fínasta skapi bara, þannig að ég leyfi mér smá gort. Mér finnst ég vera farinn að kunna aðeins meira almennilega á gítar núna. Farinn að geta spunnið upp e-ð sem er ekki bara 4 tónar í takti, einn við hvert trommuslag eða svoleiðis, og það meira að segja á sæmilegum hraða bara. Svo er maður alltaf að æfa e-ð á hljómborðið líka, þannig að ég er mjög sáttur.

Svo fer mér að gefast loks tími til að klára að lesa jólabækurnar mínar. Náði að lesa meirihlutann af Draumalandinu í jólafríinu, en svo var e-n veginn bara svo mikið að gera að lesa helling af bókum fyrir skólann, þannig að ég rétt náði að klára Draumalandið í janúar, og byrja á Beittum áhöldum, en Beitt áhöld er ég ennþá að reyna að lesa, einkum sökum þessara áðurnefndu anna. Þegar ég verð svo búinn með hana fer ég í Konungsbók. Þannig að í þetta skiptið var það eiginlega ágætt að ég fékk ekki fleiri bækur í jólagjöf, hehe. En já, nóg um mig og mínar bækur.

Nokkur sjóðheit myndbönd fóru eins og eldur í sinu um skólann í vikunni. Frekar fyndið eiginlega, þetta var altalað um allan skólann, enda höfðu ca. 99% MHinga séð eitt eða fleiri af henni Evu Maju að nudda á sig súkkulaði og endurgera Call on me myndbandið auk annarra. Fyndið þegar svona 15 manns tróðu sér að einni tölvu og Eva labbaði fram hjá. Hún fór síðan að sögn lítið hjá sér, og tók víst myndir af öllum sem voru að skoða myndböndin. Skólastjórnin lokaði síðan á YouTube vegna allrar umferðarinnar á hana...og Lárus labbaði um Miðgarð í leit að sökudólgum. Eins og ég segi, frekar skondið allt saman. Og það skondnasta af öllu var auðvitað efni myndbandanna. Þetta var allt svo ógeðslega hallærislegt og kjánalegt að ég hef sjálfsagt sjaldan hlegið jafn mikið.

Myndbandið barst síðan til MR, allavega skv. tengiliði mínum þar á bæ, og vakti athygli. Það hefur samt ekki jafnast á við múgæsinguna í MH, enda stelpan sjálf MHingur, og vel á minnst fædd 90. Góðan daginn og gleðileg jól. Inni á NFMH-spjallinu var fólk farið að tala um mögulegt barnaklám, haha.

Já, eins og einhver sagði, margt getur skemmtilegt skeð.

Benjamín Franklín sagði einu sinni eitthvað geðveikt merkilegt, en ég var ekki á staðnum þannig að ég heyrði það ekki. Hins vegar hef ég alltaf verið viðstaddur þegar ég segi eitthvað merkilegt, allt frá mamma og uppí gallar eru frakkar (satt að segja man ég ekki eftir neinu öðru sem ég hef nokkurn tíman sagt sem gæti flokkast sem fleygt þannig þið verðið að afsaka ef þetta er dáldið antíklímatískt). Þetta eru fleygar setningar sem munu líklega aldrei vera í hávegum hafðar, en þær fylgja mér þó eitthvað framan af. En já eins og þið sjáið eflaust þá er ég að blogga, þetta geri ég í stað þess að skrifa logbog (sem er basically sami skíturinn, nema bara á dönsku) af því að logbog flokkast undir lærdóm og einvherra hluta vegna þá er alltaf spennandi að draga það sem lengst. Sem minnir mig á það af hvejru er talað um að rekja garninrnar úr einhverjum, garnirnar tengjast engan vegin minni eða talhæfileikum. En hefst þá skriftunin.

Þeir sem hafa einhvern tíman lesið bloggin mín vita að mér finnst einkar gaman af því að þylja langlokur um hvað ég hef gert upp á síðkastið og að tala um það sömuleiðis, nú ef að háæruverðugur lesandi hefur aldrei lesið bloggin mín áður þá a) veit hann það núna og b) hefur misst af miklu fram að þessu. En það sem ég var að reyna að ítreka er semsagt að ég skrifa langar upptalningar á hvað ég er búinn að vera að gera, nú þetta blogg yrði örugglega hátt í heil síða ef ég ætlaði að fara að rifja upp árið eins og það leggur sig og því sleppi ég því, ef þú eða einhver annar vill vita það af einhverri nákvæmni þá er ég með símanúmer sem hringja má í. Þó að sjálfsögðu gefi ég það númer ekki upp hér neitt frekar en ég birti myndir af mér. Nú en ef þið viljið þetta í stuttu máli þá var þetta í nokkurn vegin réttri röð

Skólinn byrjaði aftur
Lagningadagar - sýndum 3rd rock
Páskafrí - bústaður og vinna
Eignaðist lítinn bróður
Hélt frönsku kynningu í gamla skólanum mínum
og auk þess er ég búinn að kynnast fullt af nýju og áhugaverðu fólki en að sjálfsgöðu haldið bandi við þá gömlu í leiðinni, farið í skammarlega fáar bíóferðir en séð ánægjulega margar góðar og já lært svona hitt og þetta held ég

nú á næstu dögum gerist ekkert neitt áhugavert fyrir utan próf og sumarfrí (lesist vinna), smá skóli og einhvers konar félagslíf hvenrig sem það gengur fyrir sig í prófunum, er að vonast til að fara á þingvelli með krökkunum einu sinni áður en vinnan byrjar líka

En jæja nú eru kosningar óðum að nálgast með tilheyrandi geðveiki við höfum Vinstri Græna sem standa ákveðið á móti öllu sem Sjálfstæðisflokkurinn segir og gerir, við höfum Samfylkinguna sem kemur alltaf fyrir sem mjög ótraustur flokkur stendur aldrei fullkomlega í báða fætur, við höfum Framsókn sem enginn vill neitt með hafa lengur (og ég barasta er ekki viss af hvejru, en það er væntanlega ástæða fyrir því) og beygja sig undir sjálfstæðismenn. Því næst eru frjálslyndir sem ákváðu að byrja að fordæma útlendinga og vera vondir við einn af sínum eigin. Þá er það sjálfstæðiflokkurinn sjálfur sem er náttúrulega bara eins og vængur frá bandaríkjunum og mundi örugglega breyta ísladni í einn stóran steypuklump ef þeir mættu ráða. Svo eru það nýju flokkarnir ÖFÍ eða hvað það nú heitir en ég veit ekkert um það nema að þeir virðast einvhern tíman haf aséð Americas Top Model og ákveðið að það væri góð hugmynd að auglýsingu. Og síðast en ekkert endilega síðst er Íslandshreyfingin sem minnir mig nú bara á íslenska útgáfu af ætleiðingum Angelinu Jolie, einhvað frægt fólk sem ákveður að stofna flokk og látta sér vera annt um landið. Eflaust er þetta allt í góðu gert, en ég get bara ekki tekið flokk emð Ómari Ragnarsyni í fararbroddi alvarlega (og það er ekki það að hann sé eitthvað vondur kall). Og þá spyr ég mig, í landi með engan áberandi góðan flokk, heldur i mesta lagi skástan af hvejru ekki bara að skila auðu?

Sem kemur mér til að hugsa hvað myndi gerast ef allir skiluðu auðu? Væri þá núverandi stjórn enn við lýði? Tæki forsetinn kannski við sem einvaldur eða yrði kommúnistastjórn hér á landi? mér þykir það einkum áhugaverð pæling og væri gaman að sjá hvernig unnið yrði úr því (þó að sjálfsögðu yrði að afnema kosningarétt frambjóðenda til að þetta myndi virka)

Enn ég er núna auðvitað að hætta mér inní eitt af hinum alfrægu tabúum: Pólitík, Kynlífi og Trúarbrögðum. Verst að ekkert af þessu er heilagt lengur því miður. Pólitíkin er náttúrulega löngu dauður málsstaður, spillingin sem þar hefur þrifist víðs vegar um heim eyðilagði hana strax og hún var fundin upp ef svo má að orði komast (sem ég held reyndar að megi ekki). Nú svo er kynlífið auðvitað komið út í guð má vita hvað nauðganir, sifjaspell og ýmislegt fleira sem manni detutr jafnvel í hu að hafi verið fundið upp á nánast sama tíma og kynlífið sjálft. Vissi hella fólkið nokkuð betur en að sofa hjá eigin stofni? hvða veit ég. Nú og svo eru trúmálin sem auðvitð spillutust um leið og trúarbrögð númer 2 voru fundin upp og nr. 1 og 2 þurftu að fara í typpamælingakeppni um hver væri með réttari trú. Furðulegt að þetta séu tabú reyndar, ekki talað um neitt annað án þess að það tengjist þessu á einvhern hátt.

En þunglyndi.is er lýsingarorð sem ég myndi nota yfir þessa síðustu málsgrein þrátt fyrir að ég sé sprækur sem lækur sem vantar nýjar brækur því að bækur eru skækjur og það er enginn kækur. Woooooord!!!

Ef þetta væri einhverskonar útvarpsþáttur eða sjónvarpsþáttur þá myndi ég núna hafa sms-kosningu um hvort ég ætti að halda áfram með þetta ellegar eigi. En þar sem ég ræð ekki yfir slíkri tækni (bað Kristján um að græja það, ekki ennþá komið í gang) þá verðið þið að þola þetta ögn lengur. 

Því það er nefnilega þannig að mér finnst ég skulda ykkur eitthvað sekmmtileg málefni til tilbreytingar en mér bara dettur ekkert í hug (en það er auðvitað ekkert nýtt) og því ætla ég að tala um splunkunýtt málefni svo að segja en það er auðvitað bruninn í miðbæ reykjavíkur í dag. Ég og Finnur vorum aðeins að ræða um þetta og komumst að niðurstöðu um að þetta ætti eftir að vera umfjöllunarefni fjölmiðla næstu vikur og því gott að ég segi eitthvað áður en flestir aðrir gera það. Það er nefnilega það að þó að þetta sé auðvitað harmleikur út af fyrir sig (harmleikur of dramatískt orð haldiði?) þá breytir það ekki stðareyndinni að þetta er heimskulega skemmtilegt sjónvarp. þó ekkert sé að gerast þá horfði ég á þetta einbeittur ásamt Finni með snakk og pepsi við höndina Finnur orðaði þetta líka vel "Ein sekúnda af þessu er skemmtilegra en allt leiðarljós (Guiding Light). Fréttastofur og shjónvarpsstöðvar yfir höfuð þyrftu eiginlega að brydda upp einhverju í þessa áttina nokkru sinnum á ári til að auk spennuna í þjóðfélaginu, ef ekkert er að gerast, þá bara látum við það gerast eða látum sem það sé að gerast sé ég Pál Magnússon fyrir mér segja.

Að lokum af hverju þarf Gagnkynhneigða göngu eins og Gay Pride? Er ekki málið á bakvið gay prde að þetta greyi fólk sem sætir enn töluveðrum ofsóknum fái að spóka sig og hafa virkilega gaman einn dag ársins og satt að segja eru þettta ekki bara gay pride ganga þetta er sameiningarganga, sameinign gegn fordómum. Gagnkynhneigð ganga er eitthvað sem ég sé Gunnar í Krossinum fyrir mér standa fyrir með  Árna Johnsen sér við hlið og eftir fylgir hópur fólks í kuflum og með skilti sem á stendur yfirburður gagnkynhneigðar, AIDS frjálst umhverfi eða eitthvað sem þesus fólki kemur til hugar. Niðurstaða: ekki góð hugmynd, endar í einhverskonar fordóma rugli

Svona enda ég þetta þá, engan haturspóst takk. Farið glatt um lífið og reynið að venjast auknu sólarljósi sem best þið getið. Heil og sæl!

Pétur out...

já hvort ætti maður að kalla andlát síðunnar skyndilegt eða hægfara? maður spyr sig.
kannski er þetta ekki andlát beinlínis, ég lifna jú við af og til. ég ætla mér ennþá að toppa 18 blogg ársins 2006, en með þessum hraða verður lítið úr því

jæja hvað um það. skólinn byrjaði aftur. og merkilegt nokk var ég bara sáttur. það er fínt að fá frí, ég neita því ekki, en ég áttaði mig fyrir nokkru á því hvað mér finnst bara ótrúlega gaman í mh. þess vegna kem ég til með að sakna skólans frekar mikið þegar ég útskrifast að ári. ég veit ekki, það er bara e-ð við mh sem heillar mig. maður hefur vissulega gengið í gegnum súrt og sætt, en  þegar á heildina er litið verður að segjast að mh er skemmtilegur skóli.

þegar ég var að klára álftó var ég lítið að pæla í þessu. allt í einu voru bara vorprófin búin og maður útskrifaður og átti sennilega lítið eftir að sjá af hinum í árgangnum, eða minna allavega. það varð og raunin. en í apríl og maí, og mánuðina á undan, pældi ég lítið í þessu. það var ekki fyrr en eftir fyrstu önnina í mh sem ég fór að hugsa til þess að það var þrátt fyrir allt bara gaman í álftó, eða í unglingadeildinni þ.e.a.s.. þar umgekkst maður sama fólkið alla daga, átti sér ákveðinn stað í matsalnum, og allt það. sat alltaf með sömu krökkum í tímum. þannig er það síðan í bekkjarskólum í menntó, en ekki í mh. á öðru árinu í mh fór mér samt að finnast bara óendanlega skemmtilegt flestallt við mh.

já þetta er e-ð sem er frekar erfitt að skjóta nákvæmlega niður í orðum, en kannski skilja þetta margir, kannski er mörgum eins innanbrjósts. ég skal ekki segja.

nóg komið af þessari hugvekju (eða hrollvekju?) minni, yfir í léttara hjal. já nú fór ég að pæla í að tala um komandi kosningar, en þær teldust seint léttara hjal, það er alveg á hreinu. allavega ef miða á við það þegar við þrír ræðum pólitík. sem er sem betur fer sjaldan, guði sé lof.

já...þá man ég það. ég var að klára að horfa á býsna góða mynd. ég fór á vídjóleiguna (semsagt heim til Pésa) og fékk þar Pulp fiction. en það er virkilega furðuleg mynd, en góð skemmtun. mynd full af morðum og blótsyrðum, og engu kjaftæði. Quentin Tarantino kann að gera skemmtilegar myndir, hann má eiga það. „and then the Russians start fuckin around with films!“ (handabendingar skulu fylgja)

ó já...jæja ég er farinn að horfa á meistaradeildina, sayonara...haaaaiiiiii

Vorið í tilvistarkreppu.

Já veðrið bara getur ekki ákveðið sig. Eina stundina er rjómablíða, aðra er slydda og ÓGEÐ. Það er á svona stundum sem maður má bölva veðrinu. Sér í lagi þegar maður fer á peysunni í skólann og þarf að labba heim í slyddu og viðbjóði eða álíka. Hef reyndar ekki enn lent í því en ég hef á tilfinningunni að þetta komi til með að gerast.

Nóg um það. Ég var að vonast til að tíminn færi nú aðeins að hægja á sér, en það hefur því miður ekki gerst. Sumarið er svo yndislegur tími að ég var að vonast til að ég gæti treinað mér það, með því að tíminn liði hægt fram á vorið og helst allt sumarið svo ég gæti notið þess sem mest en hingað til hefur það eins og áður segir ekki gerst. En það er bara mars þannig að maður getur enn haldið í vonina.

Nú, systir mín fermist á sunnudaginn, og von er á ættingjaskara, en koma hans er e-u leyti í samhengi við ferminguna.

Í dag varð ég vitni að útsetningu lags. Engan átti ég þátt í því, en ég fór hinsvegar í kjölfarið á kostum á trommum, eða allavega að eigin mati, hehe. Já...það er gaman að djamma.

Drengirnir keyptu sér í meira lagi skondna jakka af ákveðnu tilefni, mikið vildi ég óska að ég fengi að sjá þá í þeim, og ekki bara það, heldur í jökkunum og að spila, haha. Snilld verður það maður.

Jæja nóg í bili, ég ætla að skreppa og gera e-ð af viti svona einu sinni, bleeee.....

Jæja ætli það sé ekki kominn tími á að endurvekja þessa síðu, svo að segja. Ég get ekki lengur setið á strák mínum með það. Þetta blogg er búið að sitja svona einum of lengi á hakanum, og ég (eða við Pétur?) ætlaði að vera svo duglegur að blogga í ár. 4. jan leit það ágætlega út, með 2 blogg strax komin, en svo dó það. Pési taldi 18 blogg hjá mér í fyrra, 1,5 á mánuði. Það er svona, jahh, slælegt myndi ég kalla það. Og ég ætla mér tvímælalaust að gera betur.

Nú, fréttir hef ég fáar. En, heyrst hefur að gengið ætli til Spánar í sumar. Ég heyrði í 2 drengjum sem vonuðust bara til þess að verða ekki búnir að gleyma öllu um ferðina þegar þar að kæmi.

Njahh, reyndar hef ég örfáar ómerkilegar fréttir að færa. Pétur ætlar að sjálfsögðu að fá sér nýjan bassa bráðlega. Sjálfur ætla ég að fá mér Washburn X12 e-n á þessu ári. Ástæðan fyrir því að ég segi á þessu ári en ekki á næstunni er sú að Finnur nokkur Helgason gæti slysast til að lesa þetta, hehe. Nóg um það, ég vonast líka til að fá fartölvu á kostakjörum e-n á árinu. En það kemur allt í ljós síðar

 

Djöfull verður maður samt feginn að fá washburninn. Því það er alveg satt sem held ég Dave Mustaine sagði e-n tímann: "Að spila á kassagítar er eins og að sofa hjá í fötum. Maður veit hvað maður er að gera, það er bara erfiðara."

 

jæja, lagningadagar byrjaðir, með pompi og prakt. Við Pésmann héldum sýningar (aðallega hann samt) á 3rd rock from the sun, og tókust þær einkar vel, sér í lagi m.v. aðstæður í kompunni sem heitir 44. ekki var farið í mikið annað, fyrir utan að ég brá mér stutta stund frá og horfði á Rottweilerdrengina. Svo heyrðist ágætlega í þeim inn í stofuna til okkar.
Dagskráin á lagnó er svona almennt fyrir ofan garð og neðan, en það finnast alltaf gullmolar á milli grjóthnullunga í MH. Auk þess verður maður nú að vera pínu stoltur, sem þátttakandi að þessu sinni og sér í lagi fyrir þátt okkar þriggja í að setja allt heila klabbið upp. Þá á ég ekki við skipulag og þess háttar heldur það að bera sófa og færa allan andskotann milli skólahluta og taka til og sellófana nokkur stykki borð...já maður spyr ekki að furðulegheitunum stundum. Vert er að geta þess að álpappír, sem var einungis keyptur fyrir duttlungana í Gutta, kom að gagni og notum síðar, merkilegt nokk. Þetta var annars hin mesta skemmtun, þrátt fyrir að standa lengi og stundum erfiðlega. SVo var pítsa að launum, en fólk hefur sjálfsagt haldið að hún hafi verið eina ástæðan fyrir því að við héngum þarna svo lengi sem raun bar vitni. Hulda gerðist síðan allmóðurleg með ýmsum athugasemdum sem hún beindi til okkar, en þær voru oft á tíðum skrautlegar, eins og hún er nú sjálf. En málið var síðan (held ég) að við höfum verið einu gaurarnir þarna sem voru bara aukaleikarar. Allir hinir voru þarna að hjálpa til skv. dagskipun, en við 3 vorum bara í matsalnum þegar Andri Leó bað okkur að hjálpa sér að loka sólina úti.

Jæja þá fer skólinn að byrja aftur. Og þá fer maður að pæla í því hvernig snúa skuli snúa sólarhringnum við á ný. Maður nennir e-n veginn ekki alveg að fara að vakna milli 7 og 8 á hverjum virkum morgni. Síðasta stundatafla hjá mér var líka frekar leiðinleg. Það er mjög gott svo sem að fá oft að fara snemma heim, en það er hinsvegar hryllingur að þurfa að mæta rúmlega átta hvern einasta virka morgun. Þessa önn, sem og allar, vonast maður að sjálfsögðu til að fá smávegis svigrúm, svo sem eins og a.m.k. tvo morgna þar sem maður þarf ekki að vakna í morgunsárið. Þetta fer reyndar batnandi með tímanum, því það birtir æ fyrr á morgnana og þeim mun auðveldara er að rífa sig fram úr. Svo er auðvitað að sama skapi erfiðara að sofna en það er annað mál.

þá er ég búinn að tékka á töflunni minni...og viti menn, aftur lendi ég í að þurfa alltaf að vakna á morgnana...andskotinn

Svo má einnig pæla í því hversu mörg blogg ég hef hafið á orðinu jæja.

Fyrst maður er enn með á nótunum varðandi það að það er komið nýtt ár er vert að huga að því að fylgjast aðeins með og krota hjá sér viðburði. Ég ætla mér það stundum, svona í bjartsýniskasti á gamlársdag, en síðan hætti ég alltaf við af því ég nenni því ekki. En svo rennur upp næsti gamlársdagur og þá ætlar maður að rifja upp hvað gerðist á árinu en man ekki baun því maður skrifaði ekkert niður. Það er vesen.

Nú, ég þori ekki að fullyrða neitt, en mig grunar að Finnur sé enn á meðal vor. En eins og ég segi, ég þori engu að lofa.

Jólin verða víst senn búin. Þau hafa ágæt verið, og mér leiðist ekki að éta nammi, gos, ís og svo framvegis í góðu magni, en hitt er annað mál að ég er eiginlega ennþá saddur barasta. Og hef verið frá svona...25. des.

Og þegar jólaseríurnar fara og myrkrið snýr aftur af fullum krafti tekur skólinn við og þá hefur maður ekki tíma til að pæla í því. Það mætti maður allavega ætla. Bráðum fer samt vonandi að birta svo e-ð sé.

ég held það sé kominn tími á fyrsta blogg ársins. Nema Pési slái inn eina góða færslu meðan ég er að slá þessa inn. Guð má vita að Finnur gerir það allavega ekki. Er ekki einu sinni viss um að hann lesi þessa síðu lengur. En nóg um það.

Undanfarið hef ég dottið í ýmislegt. Þá á ég ekki við holur eða polla, eða þá lukkupottinn, heldur í t.d. að spila pinball í tölvunni, og bókina Draumalandið eftir Andra Snæ, og ýmsa sjónvarpsþætti. Það er svo sem ekki merkilegt, mig langaði bara að greina frá því, því að eftir áramótasprengjuna hans Pésa langar mig svona helst til mikið að bæta mig í þessu blessaða bloggi, og e-ð verð ég víst að skrifa.

T.d. mætti minnast á áramótaskaupið. Það var massafínt núna. Hannes Smárason alltaf góður, Baugsmyndin, sem og hvað var það...sítrónur fyrir offitusjúklinga? Man það ekki alveg, en það var gott. Ekki er heldur slæmt að skaupið verður endursýnt á þrettándanum.
Talandi um gamlársdag, rás 2 gerði aftur vel við hlustendur og útvarpaði sigurrósartónleikum, ekki slæmum slíkum. Einmitt þeim sem við Pétur Már hlýddum á á afmælisdaginn minn. Vesen samt næsta ár, þá þarf rás 2 að útvarpa e-u öðru, því sigurrós er í pásu...vonandi verður það e-ð almennilegt.

Nú, mesti þunglyndismánuður ársins ásamt febrúar, janúar, er runninn upp. Um mánaðamótin nær þunglyndið sennilega hámarki, eða ég veit það ekki. Ég veit allavega að þá verður undirritaður á hrakhólum með próf og verkefni ef hann þekkir kennara MH rétt. Þá verða þessar ca. 4 vikur liðnar, og bang búmm allir með próf og ritgerðir og hvaðeina.

Þessa önnina vonast ég til að lenda í minni leiðindum. Mig minnir að ég hafi valið e-a létta ónytjungaáfanga, eða ég vona það allavega. Það yrði ágætt að lenda loksins í engu veseni. Svo var ég að vonast til að lenda í áföngum með fólki sem ég þekki almennilega. Ef ég er með lukkudísirnar á bandi mínu lendi ég í 3 af 5 áföngum með e-m góðum vinum, eða jafnvel fleirum þá. Ef lukkudísirnar eru á Kanarí lendi ég sjálfsagt í 0 áföngum slíkum. En það er þá bara að biðja og vona, stundatöflurnar fara að birtast innan tíðar. Svo býður skólinn loksins upp á hentuga leikfimiáfanga. Ég valdi annan tveggja slíkra, svokallaðan boltaáfanga. Ég vona bara að skólinn sé ekki að spara og sendi okkur í boccia.

En nú að öðru, ég fyrir mitt leiti ætla af fullum krafti í framhaldssöguna og lagið á næstunni, og er það von mín að aðri meðlimir og ómeðvitaðir fylgi mér í því. Annars...sendi ég spóluna bara í evróvisjón og dett út í sjónvarpskeppninni því menn vilja ekki listó lag í aðalkeppina. Eða þannig var það allavega í dagdraumnum. Nei ég segi svona. Ég ætla að kveðja áður en ég bulla meira.

Talandi um það, ég var víst hæstur með 17 blogg í fyrra. En ef við hinsvegar drögum þau blogg frá sem voru styttri en 3 setningar held ég með nokkurri vissu að Pési gamli hafi þetta nú. En já, áramótaheitið í ár...nei annars, ég ætla engu að heita, því þá er nokkuð víst að það gengur ekki eftir.

Jæja lifið heil. Ef þú last bara síðustu 3 málsgreinarnar og svo þetta sem þú ert að lesa núna, nú...ég óska þér hinnar mestu ógæfu á elliárunum.
Ble

 

Já ble. Jæja það er síðasta blogg ársins (held ég) og það mér hefur hlotnast sá heiður að skrifa það. Njótið vel

 

Ár. Hugtak notað yfir langt tímabil, samsett úr 12 mánuðum, 52 vikum, 365,25 dögum, 8.766 klst, 525.960 mínútum og 31.557.600 sekúndum. Árið 2006, hugtak bundið við 8758 liðnar klst auk 49 mínútna (þegar þetta er skrifað) og 7 ókomnar klst og 11 mínútur (einnig þegar þetta er skrifað). Það er lítið mál að skilgreina árið eins og tölfræðilega einingu eða aftætt hugtak, en þegar maður minnist einstaks árs þá ætti maður að fara í nostalgíukast, rifja upp eitthvað í minningunni, finna eitthvað bragð, einhvejra lykt, einhverja snertingu sem þú tengir að eins við einstakt ár eða tímabil innifalið í árinu. Og hvað er ár þá annað en minningar og reynsla? Ekkert (ok jú það er smá tölfræði líka). Árið 2006 var (og er enn þegar þetta er skrifað) einstakt í sinni röð og kemur aldrei aftur, því er ekki úr vegi að rifja upp hvað hefur gerst á árinu sem er að hverfa.

 

 

Nota bene: Hér verður að mestu fjallað um viðburði í mínu eigin lífi og heimsviðburði, ef ykkur finnst þið snubbuð á einhvern hátt vinsamlegast hafið samband á milli 16 og 18 á miðvikudögum.

 

 

Efnisyfirlit:

Kynning
Efnisyfirlit
Upprifjun á mínu ári

Viðurkenningar og Óviðurkenningar
2007?

Þakkir

 

 

 

 

Upprifjun á mínu ári

 

 

 Byrjum þá á því efni sem að ég veit hvað mest um (eða það vona ég að minnsta kosti) en það er upplifun mín þetta ágæta ár. Ég hef persónulega staðið í eigin fætur þessa 365 daga til þess að færa ykkur þær fregnir sem ég hef fram á að færa. Ég ætla að reyna eftir bestu getu að tiltaka hvern mánuð fyrir sig á stuttan og frambærilegan hátt

 

 

Janúar:

Árið 2006 hófst fyrsta Janúar samkvæmt okkar ágæta tímatali (en hófst 27 dögum seinna samkvæmt því kínverska). Önnur systir mín varð strax, þann 2. janúar, 1 árs, varla skriðin úr egginu frá mínum bæjardyrum séð en strax orðin heils árs gömul. Stuttu seinna, nánar tiltekið þann 10. janúar, lést svo langamma mín, 79 ára að aldri, á hjúkrunarheimilinu Eir í Grafarvogi, hennar er sárt saknað. Svo var það einnig mánuðurinn þar sem maður heiðraði Gettu Betur keppnir fyrst með nærveru sinni, og ef ég man rétt þá fór ég fyrst á MR keppni, en síðan á tvær MH keppnir, ekki að það skipti neinu máli, en þó gerðist þetta allt í sama mánuðinum. Þarna lagði maður líka í nammibindindi sem leið fljótt undir lok (en meira um það í febrúar).

 

 

Afmæli:

Aþena systir – 1 árs (2. jan)

Afi Sigurjón – 63 árs (5. jan)

Hildur – 16 ára (9. jan)

 

 

Skemmtilegar staðreyndir:

 

 

• Í bloggi 9. janúar tiltek ég þrennt sem mun gerast á árinu, tvennt af því rættist
• Í bloggi 24. janúar er ég harðákveðinn að fara á Brokeback Mountain en það á þó enn eftir að rætast úr því.

 

 

Febrúar:

Snemma í Febrúar tók maður á harðastökk í ökunámið og þó maður hafi lagt galvaskur í þetta í byrjun þá var þetta þó látið sitja á hakanum slatta af tíma í viðbót og vel það. Svo fékk maður æfingarleyfið og þó maður vildi að það hefði verið nýtt til fulls þá var maður of latur til þess, því miður. Febrúarmánuð þennan féll maður svo sælla minninga í nammibindindinu eftir 36,5 daga, það svosem var óhjákvæmilegt þar sem fyrsta samvinnumanneskja mín í því féll eftir 3 daga og sú næsta lét mig átta mig á því að þetta væri svo að segja tilgangslaust, sem ég féllst síðan á, húrra við! Svo voru þarna líka lagningadagar MH sem voru einkar skemmtilegir. Einnig atti ég kappi í lengstu Monopoly keppni sem ég hef komið nálægt.

 

 

Afmæli:

Svana frænka – 33 ára (6. feb)

Þórhildur systir – 5 ára (21. feb)

 

 

Skemmtilegar staðreyndir:

 

 

• Í bloggi 7. febrúar úthúða ég Sirkus sem rusli í 4. veldi, þarna hljóp ég þó heilmikið á mig því eins og staðan er núna er stöðin jú ennþá smá svona trashy en hún hefur þó bætt sig töluvert og horfi ég vel á hana

 

 

Mars:

Flest það sem hér birtist hef ég rifjað upp með því að skoða gömul blogg og því fátt hér sem hefur ekki verið sagt áður, þegar ég lít á eina bloggið mitt í mars þá sé ég ða ég hef stimplað hann einn tíðindaminnsta mánuð lífs míns og ég verð því líklega bara að reikna með því að það sé satt. Þarna var ég samt að byrja að velta fyrir mér bassakaupum sé ég og stríðið milli MH og MR átti hug minn allan að því er virðist. Fátt að segja um þennan mánuð svona almennt. Jú svo var úrslita keppni MH og MR í morfís þann 31., þar sem MR vann.

 

 

Afmæli:

Snærós frænka – 10 ára – (3. mars)

Guðrún Sunna stjúpsystir – 11 ára (9. mars)

Inga Þóra frænka – 41 árs (18. mars)

 

 

• Í bloggi 28. mars virðist ég vera voðalega heltekinn af því hvernig skólahroki tekur gjarnan á sig mynd, mér virðist á þeim texta sem þar er að ég hafi verið eitthvað voðalega bitur út í aðra skóla (MR gæti ég trúað) og reyndi að láta það virðast jafn hlutlægt og mögulegt er við slappan árangur

 

 

Apríl:

Nú það held ég að ég geti með sanni sagt að í apríl hafi verið páskar, og ef það voru páskar í apríl þá þýðir það að í Apríl hafi ég skotist í bústað ásamt gamalgrónum vinum (sem eru í stafrófsröð Árni, Berglind, Dabbi og Tommi). Ég skrifaði aldrei neitt af viti um þessa ferð, en hún var mér virkilega ánægjuleg, þarna var spilað, mikið hlegið, spilað á gítara í náttúrunni, brugðið á leik og sungið. Reyndar var dáldið leiðinlegt að Árni blessaður veiktist, en það skemmdi þó ekki mikið, næst ferð verður þá bara enn betri (ef við reiknum með að allir verði hressir). Það er held ég það eina sem ég rifja virkilega upp frá Apríl því að það sem ég hef ritað á síðunni minnir mig eingöngu á það.

 

 

Afmæli:

Maríanna frænka – 10 ára – (23.apríl)

 

 

Skemmtilegar staðreyndir:

• Kristján skrifaði þann 11. apríl blogg sem gæti, að miklu leyti, vísað til þess að hann væri kominn á sýruna. Það var þó ekki svo og var þetta aðeins tilraun til að breyta forminu á bloggum, og segir hann nú að það hafi verið mislukkuð tilraun.

 

 

Maí:

Já Maí, tími vorprófa, komandi sumarfrís, blómálfa og hippa. Maí var hressandi mánuður, þar keypti ég minn fyrsta bassa og bassamagnara, báða nota ég enn þó magnarinn sé nú annar af tveimur. Innskot: Næsti bassi gæti komið í hús í febrúar á komandi ári ef allt fer eins og áform eru. Í Maí pirraði ég mig líka all svakalega yfir Eurovision keppninni, og sé ég núna að ég hef tekið þetta gífurlega alvarlega, og finnst mér það heldur kjánalegt núna. Svo tók ég aftur upp vinnu við byrjun sumars í MS og hélt henni út fram að lokum sumars, til þess að eiga smá skotsilfur við lok sumars. Nýr vinnutími tók líka við og mætti ég klukkan 7 bróður og systurpart sumars.

 

 

Afmæli:

Amma Anna – 58 ára – (11. maí)

Kiddi – 17 ára – (11. maí)

 

 

Skemmtilegar staðreyndir:

• Kristján fékk þann ágæta heiður að eiga ljóð dagsins á ljóð.is, geri aðrir betur!
• Í bloggi 13. maí er ég að óskapast yfir stjórnmálaflokkunum, og geri ég þar PPS þar sem ég skrifa um unga sjálfstæðismenn, þarna reyndust þó vera ungir samfylkingarmenn og ljáðist mér alltaf að leiðrétta það.

 

 

Júní:

Já vinnan átti hug minn og hjarta í Júní mánuð, mætti jafnvel stundum klukkan 6 á mánudögum og vann 4 helgar í röð, enn þá var líka full mikið komið og maður reyndi að fara að hægja á sér á seinni mánuðum. Ekki mikið sem hægt er að segja um Júnímánuð vegna lítilla heimilda þaðan, en þó minnist ég að þann 12. júní fór ég á mína fyrstu almennilegu tónleika með hinum mikla meistara og aðallagahöfundar Pink Floyd, Roger Waters. Þessir tónleikar sitja enn í minningunni sem eitt það besta sem ég upplifði á þessu ári. Svo held ég að Júní hafi verið tími kvikmyndanna þar sem mér tókst að fara 5 sinnum í bíó þann mánuðinn, en þó var margt um vonbrigði. Já og svo var það klippingin sem ég fékk mér, hárið enn sítt, en þó snyrtilegra, þetta olli miklum fögnuði hjá mörgum.

 

 

Afmæli:

Pabbi – 36 ára – (6. júní)

Skokrokk – 1 árs – (19. júní)

 

 

Skemmtilegar staðreyndir:

• Skokkrokkarar virðast hafa tekið óopinbert frí í júní því ekkert var skrifað eða skraflað þann mánuðinn.
• Júní var mánuðurinn sem ég uppgvötaði svitabönd

 

 

Júlí:

Já þið segið það, Júlí blessaður. Satt að segja er júlí mjög mikið í móðu. Lítið skrifaði ég um þann mánuð á árinu og man ég því minnst af því sem þar gerðist, en þá þarf þó ekki snilling til að álykta að þarna hafi verið unnið mikið og meira en áður og það hafi skilað sér í feitum launatékka. Já og svo rétt rúmum mánuði eftir fyrstu tónleikana mína þá voru það fystu útitónleikarnir, á Klambratúni 31. júlí. Þar lék stórsveitin Sigur Rós við mikinn fögnuð og stóðu þeir sig stórvel, þeir kunna svo sannarlega að spila live. Upphitunin var hins vegar ekki upp á marga fiska, furðusveitin Amína spilaði þar og hljómaði það allt eins og suð fyrir mér.

Ekkert meira að gerast í júlí, bara sama gamla.

 

 

Afmæli:

Amma Ingigerður – 62 ára – (12. júlí)

Finnur – 17 ára – (14. júlí)

Mamma – 36 ára – (19. júlí)

Berglind – 17 ára – (19. júlí)

Kristján – 18 ára – (30. júlí)

 

 

Skemmtilegar staðreyndir:

• Í júlí minntist ég á heimsmeistarakeppnina og var fjarri því að vera sannspár, því eins og heimur allur veit þá bar hina leiðinlega fótboltaþjóð Ítalía sigur úr býti, en þeirt voru vel að því komnir þá ég hafi dissað þá smá.
• Í lokaorðum blog 7. júlí minnist ég á ostrur, ég hef aldrei borðað ostrur.

 

 

Ágúst:

Þegar ég var yngri þá hefði Ágúst tvímælalaust verið langbesti mánuðurinn. Af hverju, ja því að þá á ég afmæli. Í ár var Ágúst sennilega besti mánuðurinn en ekki því ég átti afmæli, nei. Heldur vegna þess að þá rættist langþráður draumur, að skreppa til London yfir helgi með Dabba. Sú ferð var gífurlega skemmtileg, tveir drengir einir á báti í framandi stórborg í fyrsta sinn. Þessir 4 dagar voru enga stund að líða og ég myndi ekki hugsa mig tvisvar um áður en ég færi aftur. Reyndar var smá vesen vegna fyrirhugaðra hryðjuverka daginn sem við fórum út og vorum við heppnir að missa ekki af fluginu okkar en það fór allt vel. Svo lauk maður vinnunni þetta sumar og skildi sæll við sitt tilbúinn að takast á við skólan, sem hófst enda stuttu seinna.

 

 

Afmæli:

 

 

Ég (Pétur) – 17 ára – (9. ágúst)

Hrafnhildur frænka – 15. ára – (20. ágúst)

 

 

Skemmtilegar staðreyndir:

• Ég og Dabbi lentum báðir í því að litið væri á okkur sem innfædda af ferðamönnum í London
• Ég tók minnst 30 myndir af Parliment húsinu og Big Ben

 

 

September:

Já í september hélt maður uppteknum hætti í skólanum þó maður væri kannski svoldið latur eftir langt og hressandi sumarfrí. Ég er ekki frá því að ég hafi farið í ökuskóla 2 einhvern tíman í september... nei það er bull samkvæmt bloggunum mínum, þar stæri ég mig af því að hafa ekki enn lokið Ö2 eins og ég orða það ljóðrænt. Gettu Betur prufurnar voru hins vegar pottþétt haldnar í september og gengu þær fram úr vonum þó eins og ég hef áður tiltekið þá stóðu þær ekki jafnfætis með sjálfum gettu betur kempum MH. Enda væri líka e-ð skrítið ef svo færi. Kritsján hins vegar stóð mjög nálægt því og fékk þar enn eina rósina í hattinn (eða Arsenal húfuna sína).

 

 

Afmæli:

Ási frændi – 31 árs – (3. sept)

Árni – 17 ára – (5. sept)

Tommi – 17 ára – (16. sept)

Davíð the elder – 58 ára (24. sept)

Dabbi F – 17 ára – (26. sept)

 

 

Skemmtilegar staðreyndir:

• Í eina blogginu mínu þennan mánuð minnist ég enn og aftur á það hvað það sé asnalegt hjá mér að vera að rifja upp liðna atburði, sennielga í 3 skiptið á árinu, þar sem allir vita þetta fyrir, en samt læri ég ekki af reynslunni
• Þegar ég bið fólk um að kommenta um eitthvað ákveðið þá gerir það það ekki

 

 

Október:

Já í október þá stendur hæst að ég breytti síðunni í núverandi útlit og fannst mér ég takast vel til sama hvað öðrum finnst, enda eru annarra skoðanir ekki mínar og því er mér fullkomlega sama og geri það sem mér sýnist.. neineio smá sprell ég elska ykkur öll og vona að útlitið sé ekki of langt gengið. Nú og svo voru ómerkilegri fréttir þær að ég kláraði Ö2 (for real this time) og svo nældi ég mér í eine kleine skriftligt akenhaken (öku) próf. Mér sýnist svo á á öllu að ég hafi keypt nýja magnaran minn þennan mánuðinn og reyndist það vel því þá byrjuðum við strákarnir líka að æfa smá, virkilega ánægjulegt það allt saman, og varir enn. Nú svo valdi maður líka þarna fyrir næstu önn skólans. Þar tók ég þá djörfu ákvörðun að geyma íslenskuna ögn og leggja meira upp úr ensku eina önn. Vona að það borgi sig.

 

 

Afmæli:

Kristófer frændi – 5 ára – (5. okt)

Kjartan – 31 árs – (5. okt)

Hrafnkell frændi – 4 ára – (22. okt)

 

 

Skemmtilegar staðreyndir:

• Ég haf aldrei hent eggjum í hús, eða einu sinni hent eggjum. Einu sinni fékk ég samt Dabba til að drekka hrátt egg gegn greiðslu, hann kláraði það ekki alveg og fékk því aðeins tíkall.
• Viðlíkingar og myndmál er ekki mín sterka hlið eins og kemur glögglega fram í bloggi 29. október.

 

 

Nóvember:

Nóvember er rétt svo farinn að kólna og því ætti hann að vera ferskur í minninu. Og ég minnist þess strax að þennan mánuð öðlaðist ég hinn merka titil: bílprófshandhafi til 2 ára því þá þarf að endurnýja það með hæfnisprófi. Þetta var auðvitað stór dagur í lífi mínu og ég vil segja að ég sé betri maður fyrir vikið. En það er ekki satt þetta breytir nákvæmlega ekki neinu fyrir utna það að nú hef ég leyfi til að nota hættulegt verkfæri án yfirumsjón annarra. Og síðustu dagar 3. annar runnu auðvitað sitt skeið og manni tókst svona hálf partinn að lifa það af.

Afmæli:

Erla – 17 ára – (9. nóv)

Axel frændi – 38 ára – (10. nóv)

Rebekka frænka – 8 ára – (14. nóv)

 

 

Skemmtilegar staðreyndir:

• Enginn kommentaði á bloggið mitt 31. nóvember og ég tek það sem merki um að ég þurfi að bæta skriftir mína (þó það hafi verið einstaklega klént blogg)
• Ég minnist ósjaldan á vind í kynningum á bloggunum mínum, og það er óviljandi.

 

 

Desember:

Jæja þá er þessi upptalning að líða undir lok á síðasta mánuði ársins, la moin de noël eins og Frakkar myndu segja. Þessi mánuður er búinn að vera hin ágætasta skemmtun, þótt dapurlegir atburðir hafi átt sér stað sem ég mun ekki tiltaka hér. Prófin gengu yfir þennan mánuðinn og ég stóðst þau einnig í þetta skiptið, enn hefur ekki tekist að bola mér úr skólanum sem er mér svo kær. Svo fór maður enn og aftur að vinna, en þó hefur maður ekki þurft að mæta klukkan 7 (nema einu sinni). Gjafakaupin, kortaskrifin, baksturinn og skreytingarnar áttu hug minn mestan framan af mánuðinum. Svo tók afslappið við. Að pakka, dreifa gjöfunum, borða konfekt og góðan mat, opna hinar mörgu góðu gjafir (já btw takk fyrir allir saman) og leika sér e-ð. Svo er í kvöld hápunktur ársins, það er að segja þegar það fellur í aldanna skaut og nýtt tekur við, ekki laust við að maður hlakki svoldið til næsta árs miðað hvernig þetta er búið að vera.

 

 

Afmæli:

Sigga – 29 ára – (25. des)

Ingi frændi – 53 ára – (30. des)

 

 

Skemmtilegar staðreyndir:

•  Listinn sem hér fór á undan er svo langt frá því að vera tæmandi að það er næstum því hlægilegt, þarn avantar að minnast á alla fjölskyldu og vinahittingana, spilakvöld, fulltfullt af rúntum (svo ekki sé minnst á bílprófin), bíóferðir sem ná næstum 3. tug. Svo ekki sé minnst á alla þá ótal hluti sem ég man ekki og legg ekki í að rifja upp. Væntanlega eru þarna margir atburðir sem ég hef ekki tiltekið nákvæmlega og ég biðst velvirðingar á því
• Margar skemmtilegar staðreyndir eru alls ekki skemmtilegar
• Afmælisdagarnir eru birtir með fyrirvara um fávisku í þeim efnum, vinsamlegast ekki hata mig (og ef ég gleymdi ykkur, þá láta mig bara vita)
• Algengasta ásláttarvillan mín er líklega að skrifa einhvejrir og að setja n sitt hvoru megin við enda orða, samanber fávitnin
• Ég bloggaði 15 sinnum í ár sé þetta blogg tekið með og Kristján 17 sinnum
• Framhaldssagan er ennþá bara með einn hluta þrátt fyrir að vera bráðum orðin árs gömul
• Nú er komið nóg af þessu

 

 

 

 

Viðurkenningar og Óviðurkenningar

 

 

Ég var svona að velta fyrir mér að skrifa mitt álit á hinum ýmsustu heimsfréttum og fregnum en svo hugsaði ég með mér að ég gæti lítið við það bætt sem ég hef ritað á árinu um hitt og þetta. Því ætla ég bara að vinda mér strax í flokkinn Viðurkenningar og Óviðurkenningar sem segir sig auðvitað sjálft að er svona eins konar vefverðlaun á okkar vegum fyrir hitt og þetta. Reyndar endurspeglar þetta flest allt mitt eigið álit en mér var falið að skrifa þetta þannig ég held að öllum sé því sama þó svo sé. Ef fólk er ósammála mér, og það væri ekki fyrsta skipti sem betur fer (það hefur örugglega bjargað mörgum mannslífum) þá bið ég það að segja sína meiningu hér á síðum vorum

 

 

Bestu skokkrokkblogg ársins:

 

 

Kristján: Avec, skrifað 31. janúar

“og síðan þegar umræðuefni tímans var bara kapúdd, sagði Einar bara sisvona: „Jæja, viljið þið sjá myndir af Guðmundi berum að ofan í Póllandi?“ haha vá...”

Pétur: 13.05´06, skrifað 13. maí

“Nú og frá hljóðfærakaupunum er aþð að segja að ég lagði kaup á forlátan (ekki forljótan, baramp bamp tish) rafmagnsbassa”

 

 

Verstu skokkrokkblogg ársins:

 

 

Kristján: ómægod, skrifað 11. apríl

“ó já, eitt enn. Passið ykkur á kakóinu sem klifrar upp stigagang á hálli Holtsgötu seint í nóvember.fimmtudaginn 4. verður samt svaka partý á þriðju hæð.”

Pétur: 31.11´06, skrifað 31. nóvember

“og hún er sko pökkuð dömur mínar og herrar, við erum að tala um álíka pakkað og 16 kaþólikkar í hænsnabúri (nei ég er ekki hræsnari)”

 

 

Gæsalappirnar bera með sér hápunkt eða lágpunkt bloggsins eftir því hvort er talað um besta eða versta bloggið

 

 

Kvikmyndir ársins:

 

 

1. V for Vendetta – “Remember, remember the 5th of November”
2. The Departed -  “You got a nice suit at home or do you like coming to work everyday dressed like you're goin' to invade Poland?”
3. Munich – “We kill for our future. We kill for peace.”
4. Þetta er ekkert mál – “There is no point in living, if you can’t do deadlift”
5. Pirates of the Caribbean 2: Dead Man’s Chest – “Now where is that monkey, I want to shoot something!”

 

 

Verstu kvikmyndir ársins:

 

 

1. Wolf Creek – “I was doing people a service really, by shooting them. There's kangaroos all over the place... like tourists.”
2. Hostel – “I’m the king of the swing!”
3. Eragon – “That's the spirit - one part brave, three parts fool.”
4. Superman Returns – “Three things sell newspapers: tragedy, sex, and Superman.”
5. The DaVinci Code – “Yes, and the more penises you have, the higher your rank. Boys will be boys!”

 

 

 

 

Leikir ársins:

1. We Love Katamari
2. Kingdom Hearts 2
3. Black
4. Canis Canem Edir
5. Buzz! The Music Quiz

 

 

Tónlistaruppgvötun ársins: (hérna er ekki endilega átt við nýjar hljómsveitir)

 

 

Death Cab for Cutie, yndisleg tónlist

The Cranberries

Blur

 

 

Bestu kaup ársins:

Bassinn og magnarinn

Futurama

3rd Rock from the Sun

 

 

Verstu kaup ársins:

Öll jólagjafakaupin þar sem fólk átti hlutina fyrir

 

 

Vonbrigði ársins:

1. Allt of mörg dauðsföll í umferðinni
2. Silvía Nótt í Eurovision
3. Plútó afnumin sem pláneta
4. Engin Chinese Democracy (þó hún lofi ekki beint góðu)
5. Ekkert skokkrokklag

 

 

Hápunktar ársins

1. Londonferðin by far
2. Bústaðarferðin
3. Roger Waters í Egilshöll
4. Bílprófið
5. Hljómsveitaræfingar

 

 

Þetta er kannski ekki beint mikið, en þó það sem mér kemur hvað helst til huga, jú og svo er það kannski setning ársins en hún hefur verið tuggin oftar en einu sinni og oftar en tvisvar

 

 

Sú setning er: ER DANMÖRK EKKI EVRÓPUBORG??? (lesist í pirrings og æsingstón) þessi orð lét Davíð Finnbogason falla í bústaðarferð vorri þegar spurt var um í hvaða evrópuborga e-ð væri og hann og Tommi svöruðu Danmörk.

 

 

Þá held ég sé komið nóg af svo góðu í bili. Ef ykkur dettur fleiri tilnefningar í hug þá endilega tiltakið þær og ég mun færa þær inn. Ég er bara svo gífurlega hugmyndasnauður í augnablikinu.

 

 

2007?

Já eftir ekki langan tíma verður nýja árið hringt inn og þá er ekki úr vegi að spá örlítið í hvað það ár á að fara. Mér kemur helst í hug 18 ára afmælisdagurinn sem þýðir að sjálfsögðu blóðgjöf og tattoo. Svo er ég enn að vonast eftir að komast í fallhlífarstökk fyrr eða síðar. Svo væntanlega verður einhver utanlandsferð farin á árinu og hver veit nema önnur bústaðarferð verði sett á laggirnar, maður veit ekki fyrr en reynir á. Eitthvað á skólinn eftir að segja til sín bróðurpart árs og vinnan líka, svo er aldrei að vita nema einhverjir góðir tónleikar verði í boði og svo einhver hljóðfærakaup. Vona líka að við förum að verða betri við æfingar, trúi ekki öðru. Svo er það auðvitað allar bíóferðirnar, allur hittingurinn, hláturinn, gráturinn, afmælisboð og sunnudagssteik. Maður getur vart beðið.

 

 

En áður en að því kemur verður maður að sprengja árið 2006 rækilega í hafsauga og vona að það komi ekki aftur til að bíta mann, þó minningarnar verði alltaf til staðar.

 

 

Þakkir:

 

 

Já þetta er nú ekki flóknara en svo en ég vil þakka öllum sem hafa gefið sig á tal við mig á árinu, verið mér til halds og trausts, hlegið með mér og sungið og leikið með mér, öllum sem hafa afgreitt mig og öllum sem hafa boðið mér góðan daginn. Já ætli maður þakki ekki bara öllum alls staðar fyrir hvað svo se það gerir. En auðvitað þakka ég fyrst og fremst minni kæru fjölskyldu og mínum einstöku og frábæru vinum fyrir að vera alltaf þarna fyrir mig og halda mér á jörðinni.

 

 

Fyrir hönd Skokkrokk vil ég þakka öllum sem lesa okkur og leggja leið sína hingað reglulega sem og þeim sem slysast hérna fyrir tilviljun. Við óskum öllum gleðilegs nýs árs og vonumst til að vera enn meira í kringum ykkur á komandi ári.

 

 

Og þá er fátt annað eftir enn að segja (í síðasta sinn árið 2006)

 

 

Pétur out....

 

 

PS. Í öllum bænum ekki slasa ykkur í kvöld eða fara ykkur að voða

við skokkararokkarar viljum óska ykkur öllum gleðilegra jóla og hagsældar milli jóla og nýárs

ble

Jæja blebbs y´all. Pétur hér á þessu einstaklega vindasama kvöldi í Reykjavík að færa ykkur eins og eitt stutt og laggott blogg. Ég hafði hugsað mér að blogga svosem einu sinni í nóvember, en eftir 40 mínútur verður það of seint. Þ.a.l. ætla ég mér að hripa eitthvað niður og taka mig svo á seinna meir. Meðtakið nú snilldina sem er Pétur (neinei spaug)

Þar sem þetta á bara að vera stutt og þar sem ég er lengi að skrifa og að hugsa mig um auk þess sem ég skrifa langar romsur og veit sjaldnast hvenlær ég á að hætta þá ætla ég að sleppa því að segja ykkur hvað ég er búinn að vera að gera (sem er reyndar ekkert merkilegt, ég lofa... kannski fyrir utan drekaeggið) heldur vind ég mér beint í að tala um döfina og hún er sko pökkuð dömur mínar og herrar, við erum að tala um álíka pakkað og 16 kaþólikkar í hænsnabúri (nei ég er ekki hræsnari). Það er auðvitað vegna þess að það sem ber núna við er skreyta, skreyta, læra, próf(ast), jólagjafakaupast, læra, próf(ast)x3, baka, syngja, spila, spila, vinna og vinna svoldið, halda jólin hátíðleg, njóta jólanna, belgja mig út, fara í megrun, vinna og uuu... ja eitthvða fleira eflaust sem ég er ekkert að nenna að muna.Þannig það er líf og fjör hér á bæ næstu vikur.

Vá hvað ég er ekki að nenna að skrifa. Bara nokkur bögg sem ég vil benda á: útvarpsstöðvar sem spila/spiluðu jólalög áður en 1. des rann í garð, ég fyrirgef ykkur ekki, en ég hlustaðinheldur ekki á ykkur þannig ég veit ekkert hverjir voru að verki, aukinheldur vil ég koma því á framfæri að Paris Hilton er tilgerðarleg og pirrandi manneskja og skilið að vera send á eyðieyju með Kevin Federline (og ég er ekkert að fara að kalla hann K-Fed). Engin sérstök ástæða fyrir því að ég minnist á Paris, ég bara hef held ég aldrei komið þessu áður á framfæri hér.´

Jæja, þá er búið að hleypa fyrir 1.des pirringnum út skipulega og skyndilega (ekkert rosalega, ég veit) En það er barasta held ég allt sem ég hef einhvern áhuga á að segja að svo stöddu, munmiklurosalega meira næstæ. Lifiði heil og ekki stressast fyrir jólin geriði undirbúning snemma og slappið svo bara af.

Pétur out...

jæja maður ætti víst að reyna að blogga meira...ég verð samt að viðurkenna að ég nenni því sjaldnast. Og get þar af leiðandi sjaldan ritað af þeim eldmóði sem Pétur ritar.

En gott og vel. Hey já, talandi um Pésa. Þess ber eiginlega að geta, eða, þeirra frétta, eða öllu heldur tíðinda sem urðu í dag. Æ ókei, nú lét ég eins og ég væri að fara að segja frá skyndilegu andláti annars hvors þeirra hinna er reka þessa síðu (eða einhverju álíka fréttnæmu), en nei, ég er sannast sagna ekki að fara að segja nokkurn skapaðan hlut. Enda gerðist svo sem eiginlega ekki neitt í dag. Eða, jú, það mætti svo sem minnast á nýstárlega notkun Péturs á saltstöngum til kvenhylli, en ég hygg best að drengurinn sjálfur annist þær fréttaskýringar. Nóg um það. Við tveir ætluðum í myndatöku,af þeirri einu ástæðu að Pétur sannfærði mig um ágæti þess að fara. En viti menn, gullfiskaminnið mitt kom í veg fyrir það. Biðst afsökunar Pétur, í auðmýkt hins fátæka verkamanns. Enda held ég að þú sættir þig ekki við minna. Eða hvað.

Jæja, meira segi ég ekki í dag, Meistaradeildin bíður.

Adios.

PS. Fylgist með orðinu plánetuteiki á næstu árum.